Strach. LUDZIE SĄ JAK DRZEWA. Lokalizacja: Kłodzko

Strach ma wielkie oczy

Strach

Fot. T. Milczarek

Strach ma wielkie oczy. Spogląda nimi, łypie, deformuje i zniekształca. Obraz widziany oczami strachu pełen jest przesady, uogólnień, dopowiedzeń i wyolbrzymień. Najczęściej domalowany ma okropny pysk, z ostrymi zębiskami i łapy uzbrojone w najprawdziwsze szpony. Wszystko to może wydawać się przerażające i może sprawiać, że odruchowo chowasz głowę w ramionach i zamykasz oczy. Ale nie rób tego! Przeciwnie! Unieś głowę, wypnij pierś, weź głęboki oddech i OTWÓRZ OCZY SZEROKO! Przejrzyj swój strach. Przypatrz się, z czego się składa! Skup uwagę na szczegółach i drobiazgach, a szybko odkryjesz, że to tylko namalowana plansza podparta z tyłu kijkiem. Na zdjęciu powyżej jest tylko drzewo i dwie uliczne latarnie. Czy dostrzegasz coś więcej? Niczego więcej tam nie ma. Niczego więcej tam nie ma…

Przyjrzyj się swoim strachom wstecz. Skąd się wzięły? Kiedy się zaczęły? Od jak dawna są z Tobą? Odkryj jak wiele Twoich strachów pochodzi z dzieciństwa! Ktoś, kto kiedyś zaszczepił Ci strach prawdopodobnie robił to z troski i miłości, w poczuciu dobrze sprawowanej opieki. Strach miał Cię chronić przed niebezpieczeństwami i popełnianiem błędów. Jednak ostrzeżenia kierowane pod adresem dziecka najczęściej nigdy nie są odwołane i pobrzmiewają w głowie dorosłego człowieka – dawno nieaktualne, zbędne i szkodliwe.

Przyjrzyj im się w przód! Do czego doprowadzą, jeśli ciągle będziesz im ulegać? Co Cię ominie? Czego sobie odmówisz? Jakie doświadczenia nie będą Twoim udziałem? Z czym nigdy się nie zetkniesz? O co będziesz uboższy? Czy chcesz to wszystko stracić? Czy gotów jesteś zapłacić taką cenę w imię trzymania się nieaktualnych schematów?

Przyjrzyj im się tutaj i teraz. Co w Tobie wywołują? Na czym polega ich moc? Czego dokładnie się obawiasz? Co dokładnie sobie wmawiasz? Co sobie przepowiadasz? Jaki obraz rzeczywistości sam sobie malujesz? Jaka jest Twoja interpretacja tego, przed czym stoisz? Jak opisujesz sobie to wyzwanie w głowie? Jak daleko brniesz w fantazjowaniu na temat rzeczy, które nigdy się nie zdarzyły i nigdy się nie zdarzą?

Odwaga nie jest brakiem strachu. Odwaga jest działaniem pomimo strachu. Odwaga to okiełznanie swojego strachu. Odwaga to jego przełamywanie. Odwaga to serce na tyle waleczne, że brnie naprzód mimo, że jego część truchleje. Truchleje do momentu, w którym przekroczy mgłę swoich obaw i uświadomi sobie, że to wszystko to tylko złudzenie. Nieszkodliwe, bezsilne, dziecinne złudzenie.

Podaj dalej...Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPrint this pageEmail this to someone